De wonderlijke samenwerking met stamcellen

De wonderlijke samenwerking met stamcellen | Door Maria Beks | Dit artikel werd eerder gepubliceerd in: De Dura, Tijdschrift voor cranio sacraal en meditatie, nummer 18, winter 2010 | Lees ook De eenvoud en diepte van Cranio Sacraal Therapie. Eindwerk gemaakt door Maria Beks als afstudeerproject voor de opleiding van Etienne Peirsman.

stamcellen behandeling

In het voorjaar van 2008 volgde ik de workshop: Praten met het Immuunsysteem, bij Etienne Peirsman. Zijn uitleg over de mogelijkheden van het werken met stamcellen kwam rechtstreeks bij mij binnen. Het kwartje viel. Daarna ben ik er enthousiast mee aan de slag gegaan. Mijn eerste ontdekking was dat de cellen waarmee ik in gesprek ging mij echt konden horen en graag met mij samen wilden werken. Ik maakte kennis met hun wijsheid en humor. Werken met stamcellen is voor mij een groot genieten geworden. En ik behaal er fantastische resultaten mee.

Zo had Sylvia haar pols gebroken in Griekenland. Haar pols ging daar in het gips en bij terugkomst in Nederland werd haar gezegd dat de breuk gecompliceerd was en waarschijnlijk opnieuw geopereerd zou moeten worden. Ik heb met haar cellen gepraat en er via een stamcel nieuwe cellen naartoe laten gaan. En haar pols is prachtig genezen zonder operatie en zonder functieverlies.

Anja heeft een brandende pijn als gevolg van scheurtjes in haar hoornvlies. In dit geval heb ik aan de oogcellen gevraagd wat zij Anja te vertellen hebben. Hun antwoord was dat bij Anja de schellen van de ogen mogen vallen. Zij mag zowel de binnenwereld als de buitenwereld met nieuwe ogen gaan bekijken. Iets wat ook helemaal past in haar ontwikkeling. En ook hier hebben de stamcellen het hoornvlies geheeld. Haar oogarts heeft dit bevestigd. Het is zo leuk dat Anja brandweermannetjes naar haar ogen zag gaan die met een soort jongensachtige energie wel even te hulp wilden komen.

Carl heeft een verkalkte hartklep. Een operatie dreigt. Met Carl werken was niet gemakkelijk voor mij omdat Carl het erg moeilijk vindt contact te maken met zijn lichaam en met zijn cellen. Als ik hem vraag zijn stem te geven aan zijn cellen dan komt er geen reactie meer. Toch wilde ik het niet opgeven. Dus ben ik hardop met de cellen van Carl gaan praten in de overtuiging dat ze mij kunnen horen. Ik heb hen de situatie van Carl zijn hart uitgelegd en macrofagen gevraagd om aan de verkalking te komen werken. Ik heb een stamcel uit de thymusklier gevraagd om nieuwe cellen te sturen die de structuur van de hartklep kunnen verbeteren in samenwerking met de bestaande cellen. Ik voelde onder mijn hand een bruisend gevoel, een teken voor mij dat de boodschap gehoord was. Carl is daarna zelf met zijn cellen blijven praten.

En bij zijn volgende bezoek bij de cardioloog werd de verkalking opnieuw gemeten. Vooraf vroeg Carl: Kan er ook een verbetering optreden in de verkalking? Nee, dat is uitgesloten was het antwoord. Bij de meting bleek echter dat de verdichting van 60 terug gelopen was naar 40. Het commentaar van de cardioloog was: Dit moet een meetfout zijn. Vervolgens vertelde Carl hem over mijn behandeling en hoe hij met zijn cellen was blijven praten. De cardioloog reageerde niet maar bij het weggaan riep hij Carl achterna: Ik zou maar doorgaan met dat praten met je cellen.

Stamcelbehandeling van Carine, 29 september 2009, een praktijkverslag.

Hieronder wil ik een uitgebreid verslag geven van een behandeling met stamcellen.

Carine komt voor de tweede keer in mijn praktijk. De eerste keer wilden we aan een oud trauma in haar rug werken. Carine is jaren geleden van een paard gevallen. Nadien heeft ze veel pijn in haar onderrug en kan ze haar rug maar beperkt gebruiken.

Toen ik aan Carine vroeg welke plek in haar lichaam zich duidelijk aandiende bleken dat haar schouderbladen te zijn i.p.v. haar rug en hebben we daarmee gewerkt. Ook dit bleek belangrijk te zijn en ging over het herstel van een trauma van een vergeten val die Carine maakte als kind van twee jaar. Het lichaam vond blijkbaar dat dit eerst moest gebeuren.

Nu, met haar tweede bezoek, was het doel van de behandeling opnieuw het trauma in haar lendenwervels L2 - L3 en L4. Het betreft een oude breuk die als gevolg heeft gehad dat de tussenwervelschijf van L3 geplet is en de tussenwervelschijven van L2 en L4 beperkt functioneren.

Daarbij was Carine een paar weken geleden gevallen en had ze veel pijn in haar borstwervels, Th. 11 en Th. 12.
Eerst heb ik de pijnplek van de val behandeld. Ik heb mijn vingers onder de pijnlijke wervels gelegd en na even voelen ontstond een Point of Balanced Tension. Dit is een techniek uit de biodynamische cranio-sacraaltherapie. Je voelt de spanning in de weefsels en daar ga je met je aandacht naartoe. In een stillpunt komt de vastzittende energie vrij en vervolgens komt er ook weer leven in de weefsels die erbij betrokken zijn. Het water stroomt, de spieren worden zacht, de zenuwen hebben opnieuw de ruimte evenals het bloed en de wervels, die ook hun juiste plaats weer innemen. Carine kon dit ook voelen gebeuren. Ze voelde de energie stromen door het ruggenmergkanaal naar haar schouders. De pijn verdween naar haar knie en daarna uit het lichaam.

Daarna bracht ik mijn rechterhand onder haar lendenwervels en speciaal onder L3. Ik vroeg Carine haar aandacht naar deze plek te brengen en te voelen. Vervolgens ontspon zich de volgende dialoog tussen Carine, de cellen en mij (th).

Th. Welk beeld komt er in je op?

Ik zie een zeeanemoon, ik zie de weefsels en de draadjes bewegen, antwoordde Carine verbaasd. En nu zie ik een dor landschap, het lijkt wel een dood koraal.

Th. Dat stelt je tussenwervelschijf voor. Het leven is eruit verdwenen. Klopt dat?

C. Ja.

Th. Carine wil jij je stem geven aan deze cellen?

C. Ja.

Carine kijkt naar binnen en vertelt mij wat ze ziet.

C. Er zijn nog een paar cellen met bewustzijn. Maar ze zijn volkomen geïsoleerd, ze weten niet meer wat onder en wat boven is en ook niet wat links en wat rechts is. Ze bevinden zich op een eilandje in een niemandsland.

Th. Cellen als gevolg van een oud trauma, zitten jullie hier al heel lang afgesloten van de rest van het lichaam? Jullie zijn gedesoriënteerd en weten jullie taak niet meer. Klopt dat?

C. Ja.

Th. Nu kunnen we aan stamcellen hulp vragen om hier herstelwerk te doen en jullie te helpen jullie vroegere taak weer op te pakken. Vinden jullie dat een goed idee?

C. Ja.

Th. Carine, kijk maar waar de stamcel vandaan komt, uit welk bot of uit de thymusklier.

C. Uit het rechter heupbot.

Th. Stamcel uit het rechter heupbot, zou jij jezelf willen klonen in een heleboel nieuwe cellen en zouden deze nieuwe cellen dan naar de tussenwervelschijf willen gaan, naar de plek waar mijn hand ligt. Het weefsel is daar zo goed als dood. Er zijn nog een paar geïsoleerde cellen die hun taak niet meer weten en heel hard jullie hulp nodig hebben. Zouden jullie eens op onderzoek uit willen gaan en willen kijken wat jullie hier kunnen doen?

C. Ik zie ze komen. Ze komen via de lendenwervel erboven voorzichtig naar binnen in kleine groepjes. Ze gaan eerst naar rechts. Het lijkt alsof ze niet goed in de tussenwervelschijf kunnen komen en er omheen blijven bewegen.

Th. Waarschijnlijk is er niet genoeg ruimte en moet er eerst schoongemaakt worden. Macrofagen die in de buurt zijn willen jullie naar de plek gaan onder mijn hand en hier alles opruimen en schoonmaken.

C. Ja, ze zijn bezig.

We nemen even rustig de tijd om de macrofagen hun werk te laten doen. Als ze aangeven dat ze klaar zijn gaan we terug naar de nieuwe cellen.

C. Dat geeft lucht.

Th. Nieuwe cellen lukt het jullie om hier herstelwerk te doen?

C. De nieuwe cellen verspreiden licht. Ze maken een doorschijnend vlies en nu zie ik allemaal draadjes groeien. Nu zie ik het, ze leggen nieuwe bloedvaten aan.

Th. Worden er ook zenuwbanen aangelegd?

C. Ja, ze laten een aantal draadjes blauw oplichten en de bloedvaten hebben een oranje rode kleur. Nu gaan ze naar de oude cellen die er nog zijn en die cellen worden ook opgenomen in de nieuwe structuur. Dat geeft even een pijn en die trekt ook weer weg. Ondertussen denk ik dat de nieuwe cellen dit werk misschien kunnen kopiëren naar de tussenwervelschijven van L2 en L4.

C. Oh nu gaan ze ook naar de andere tussenwervelschijven. Ze kopiëren daar wat ze al gedaan hebben.

Dus terwijl ik denk wat de cellen vervolgens kunnen doen, gebeurt het al. Ongelooflijk zo slim en intelligent als deze cellen zijn en wat een bijzonder gevoel om met deze cellen samen te mogen werken. Maar we zijn nog niet klaar.

Carine voelt iets hards tussen L1 en T12. Ze ziet hier een kalkachtig wit laagje. Oh hier zit oude boosheid zegt Carine. Ik ben vaak boos geweest op mijn rug en dat moet eruit voordat de cellen verder kunnen werken.

Th. Laat alle oude overtuigingen, alle boosheid, pijn en teleurstelling maar los. Laat het maar uit het mentale veld verdwijnen.

Carine maakt haar mentale veld schoon met haar intentie. Ze laat alle oude pijn teleurstelling en boosheid gaan. Nu voelt Carine dat er doorstroming komt. Ze voelt weer leven in het gebied.

Ik bedank deze prachtige cellen voor het werk dat ze gedaan hebben en vraag wat er nog nodig is.

Rust komt er met grote letters in Carine haar hoofd.

Dit is het begin van een nieuw bouwwerk. Alle omliggende weefsels zijn er ook bij betrokken en er vindt ook hier een herstructurering plaats die de komende dagen nog door zal gaan. Alle spieren en botten van de schouders tot en met de knieën zullen zich aanpassen aan de oplossing van dit oude trauma.

Carine heeft een week lang na de behandeling nog veel pijn gehad in haar rug. Daarna was de pijn weg en ook de beperking waar Carine al jaren last van had. Nu, maanden later kan ze haar rug weer helemaal gebruiken en de pijn is weggebleven.

Voor meer informatie: E-mail: praktijkmariabeks@gmail.com

Lees ook De eenvoud en diepte van Cranio Sacraal Therapie. Eindwerk gemaakt door Maria Beks als afstudeerproject voor de opleiding van Etienne Peirsman.

Maria Beks

Maria Beks: Vijfentwintig jaar werkte ik als sociologe onder meer in het onderwijs en in managementfuncties om vervolgens een totaal andere koers te gaan varen.
Lees meer